ارزیابی کارایی روشهای کنترل شیمیایی علفهای هرز در خشکهکاری برنج بهعنوان راهبردی سازگار با تغییرات اقلیمی در استان گلستان
پذیرفته شده برای پوستر
کد مقاله : 1995-CCSAMR (R1)
نویسندگان
1استادیار، بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران
2دانشیار، بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران
3استادیار پژوهش، بخش تحقیقات به زراعی، موسسه پنبه کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران
چکیده
کنترل شیمیایی علفهای هرز در کشت مستقیم برنج با فاصله ردیفهای متفاوت در سال 1397 در مزرعه تحقیقاتی کردکوی بررسی شد. آزمایش بصورت اسپلیت پلات در پایهی RCBD در سه تکرار اجرا شد. پلات اصلی فاصله ردیف در دو سطح (17و 34 سانتیمتر) و پلاتهای فرعی کنترل شیمیایی علفهرز در 7 سطح (علف کش نومینی L/ha25/0)، علفکش رونستار (L/ha3)، بنتارون (L/ha3)+ پوماسوپر (L/ha1)، توفوردی (L/ha5/1)+ پوماسوپر (L/ha1)، برومایسید ام.آ. (L/ha5/1)+ پوماسوپر (L/ha1)، وجین دستی و شاهد) بود. در تمامی کرتها یکبار سمپاشی با علفکش استامپ بهصورت پیشرویشی اعمال گردید و سپس در مرحله 6-4 برگی علفهای هرز، تیمارهای پسرویشی اعمال شد. نتایج نشان داد که میزان آلودگی به علفهای هرز در فاصله ردیف 17 سانتیمتر کمتر از فاصله ردیف34 سانتیمتر بود. بر اساس نتایج این بررسی، کاربرد پیشرویشی علفکش استامپ به همراه کاربرد اختلاط علفکش پوماسوپر با برومایسید ام.آ. یا توفوردی بصورت پسرویشی میتواند در کنترل علفهای هرز مزارع خشکهکاری برنج در منطقه مورد بررسی موفق باشد.
کلیدواژه ها