از اصلاح بستر تا تابآوری اکوسیستم: تجربه میدانمحور احیای پوشش گیاهی در دشت سگزی (شرق اصفهان)
پذیرفته شده برای پوستر
کد مقاله : 1172-CCSAMR
نویسندگان
1مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان
2شرکت نانو واحد صنعت پرشیا
چکیده
چکیده
احیای پوشش گیاهی در خاکهای شور نیازمند بهبود شرایط بستر خاک است. در یک مطالعه میدانمحور با بررسی شاهد وتیمار (اصلاح بسترِ زیستپایه، بایوجمی)، نمونهبرداری از لایه کارکرد ریشه (۰–۳۰ سانتیمتر) پیش از اجرا، میانه فصل و پایان فصل انجام شد و شاخصهای کلیدی خاک ارزیابی گردید. نتایج نشان داد شوری خاک (EC) از مقدار پایه 129.55 dS/m به 15.45 dS/m در پایان فصل رسید؛ معادل کاهشی حدود ۸۸٪. همچنین pH ا از 8.30 به 7.79 کاهش یافت؛ یعنی کاهش حدود ۰.۵ واحد و حرکت از قلیائیتِ بالاتر به بازه نزدیکتر به خنثی. همزمان، در قطعات اصلاحشده نسبت به شاهد، SAR روند کاهشی نشان داد و شاخصهای تغذیهای شامل P–Olsen، K تبادلی و کربن آلی (O.C) بهبود یافتند؛ بافت لومی-شنی حفظ شد و نشانههای بهبود ساختار سطحی (کاهش پوستهبندی و بهبود نفوذپذیری نسبی) مشاهده گردید. این شواهد حکایت از فراهمشدن بستر مناسبتر برای استقرار یکنواخت نهالهای تاغ و کاهش نیاز به آبیاریهای سنگینِ شستوشوی نمک دارد.
احیای پوشش گیاهی در خاکهای شور نیازمند بهبود شرایط بستر خاک است. در یک مطالعه میدانمحور با بررسی شاهد وتیمار (اصلاح بسترِ زیستپایه، بایوجمی)، نمونهبرداری از لایه کارکرد ریشه (۰–۳۰ سانتیمتر) پیش از اجرا، میانه فصل و پایان فصل انجام شد و شاخصهای کلیدی خاک ارزیابی گردید. نتایج نشان داد شوری خاک (EC) از مقدار پایه 129.55 dS/m به 15.45 dS/m در پایان فصل رسید؛ معادل کاهشی حدود ۸۸٪. همچنین pH ا از 8.30 به 7.79 کاهش یافت؛ یعنی کاهش حدود ۰.۵ واحد و حرکت از قلیائیتِ بالاتر به بازه نزدیکتر به خنثی. همزمان، در قطعات اصلاحشده نسبت به شاهد، SAR روند کاهشی نشان داد و شاخصهای تغذیهای شامل P–Olsen، K تبادلی و کربن آلی (O.C) بهبود یافتند؛ بافت لومی-شنی حفظ شد و نشانههای بهبود ساختار سطحی (کاهش پوستهبندی و بهبود نفوذپذیری نسبی) مشاهده گردید. این شواهد حکایت از فراهمشدن بستر مناسبتر برای استقرار یکنواخت نهالهای تاغ و کاهش نیاز به آبیاریهای سنگینِ شستوشوی نمک دارد.
کلیدواژه ها