تاثیر هدررفت غذا بر پایداری محیط زیستی

پذیرفته شده برای پوستر

کد مقاله : 1825-CCSAMR (R1)

کاهش هدررفت مواد غذایی به عنوان راهی برای بهبود پایداری محیط زیستی سیستم غذایی جهانی در نظر گرفته می‌شود. مقاله حاضر به بررسی مطالعات بین‌المللی موجود درباره تأثیر تلفات و دورریز مواد غذایی بر پایداری محیطی، پرداخته و پتانسیل دستیابی به اهداف زیست محیطی از طریق کاهش تلفات و دورریز غذا را بررسی می‌کند. هدررفت غذا به طور کلی سه نوع ردپای محیطی قابل اندازه‌گیری را شامل می‌شود: انتشار گازهای گلخانه‌ای (ردپای کربن)، فشار بر منابع زمین (ردپای زمین)، و فشار بر منابع آب (ردپای آب). این ردپاها ممکن است به نوبه خود بر تنوع زیستی نیز تأثیرگذار باشند. سیاست‌گذاران علاقه‌مند به کاهش اثرات زیست محیطی تلفات و دورریز مواد غذایی، ابتدا باید در نظر داشته باشند که کدام بعد زیست محیطی (کربن، زمین، آب) را هدف قرار دهند و کدام محصولات غذایی در صورت هدررفت، سهم بیشتری در ردپای آن بعد زیست محیطی دارند.

پایداری؛ ردپای محیط زیستی؛ هدررفت غذا