تنوع ژنتیکی برنج در ایران و نقش آن در پایداری تولید تحت تغییر اقلیم

پذیرفته شده برای پوستر

کد مقاله : 1777-CCSAMR (R1)

مؤسسه تحقیقات برنج کشور ، معاونت مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی. آمل. ایران

برنج یکی از مهم‌ترین محصولات کشاورزی ایران است و تغییرات اقلیمی با تغییر شرایط زیستی و افزایش مخاطرات اقلیمی، تولید آن را به‌طور جدی تهدید می‌کند. سازگاری زیستی و پایداری تولید برنج و نیز توسعه واریته‌های مقاوم در این شرایط به تنوع ژنتیکی ژرم‌پلاسم ملی وابسته است. تعداد 59 توده محلی برنج از مناطق مختلف برنج‎کاری استان مازندران جمع‌آوری و کدگذاری گردید. این توده‌ها به‌همراه رقم پرمحصول کشوری در مزرعه معاونت موسسه تحقیقات برنج کشور در مازندران، آمل، کشت و از نظر صفات ارتفاع بوته، تعداد پنجه، تعداد روز تا 50 درصد گلدهی، میزان ورس، مقبولیت بوته، میزان حساسیت به بلاست گردن خوشه (بر اساس صد پنجه اصلی تصادفی)، درصد آلودگی به کرم ساقه‎خوار (درصد سرسفیدی خوشه)، طول خوشه، تعداد دانه کل و درصد دانه پر و در نهایت عملکرد مورد اندازه‎گیری قرار گرفتند. نتایج حاکی از وجود تنوع معنی‌دار برای تمام صفت‌های مورد ارزیابی بود. تنوع ژنتیکی معنی‌دار در توده‌های محلی از نظر صفات طول دوره رسیدگی، مقاومت به بلاست و تحمل به ساقه‌خوار و نیز ارتفاع بوته می‌تواند در سازگاری اقلیمی این توده‌های محلی نسبت به تغییر شرایط اقلیمی موثر باشد.

توده بومی؛ طارم مازند؛ طارم محلی؛ مقاومت به بیماری؛ تنش